සෙල්ලම් බඩු සාප්පුවේ දොර අතරින් නැන්සි පිටතට එයි බැලුවාය. පිටත පරිසරය බොහෝ සෙයින් නිභවය. ඒ නිහඩතාවය අතරින් හිම කැටිති නොකඩවා ම පොළවට පතිත වෙයි. හිම කැට අතරින් පෙනෙන වීදි ලාම්පු දැල්වෙන්නේ තරු කැට මෙනි. මේ නිහඬතාවය වැඩි වෙලාවක් පැවතුනේ නැත. කාගේදෝ බෙරිහන් තවක් හාත්පසම පැතිර ගියේ ය. නැන්සි පුදුමයෙන් මෙන් බෙස් දිහාට හැරුනා ය. ඉන්පසුව සෙල්ලම් බඩු සාප්පුවේ අයිතිකාරිය වන වොටි දිහා ද බලන ගමන් ඈ කළබලයෙන් මෙන් මෙසේ ඇසුවා ය. ඔයාලට ඒ බෙරිහන් දෙන සද්දේ ඇහුත ද ?. එසේ තියන ගමන් ම නැන්සි සෙල්ලම් බඩු සාප්පුවේ ඉදිරිපස දොර විවෘත කරගෙන ම හිම කැටිති වලින් වැසී ගිය එළිමහනට දුව ගියා ය. බෙස් නැන්සි පරිස්සමින් යැයි බෙරිහන් දුන්න ද තැන්සි ඒ ගැන තැකීමක් කෙරුවේ නැත. ඒ සැනින් ම තවත් විලාප හඬක් ඇසිනි. නැන්සි හැකි තරම් වේගයෙන් විලාප හඩ ඇසුන දිහාවට දුවගෙන ගියාය. තාත්පසම තිබෙන්නේ සුදෝ සුදු හිම කැටිති පමණකි. වෙනත් කිසිවෙක් හෝ පෙනෙන්නට නැත. එහෙත් වඩාත් හොඳින් විපරම් කිරීමේදී හිමි මත මුනින් අතට දිගාවී සිටින කිසිවකු ගේ රුවක් නැන්සි යාන්තමට දුටුවා ය. මයාව කරදරයක් නැද්ද ?. යනුවෙන් අසන ගමන් ම නැන්සි එතැනට ළං වී ගොඩාක් අපහසුවෙන් බිම වැතිරී සිටින කෙනා අනිත් පසට හැරෙව්වා ය. පුදුමයකි… හිම මත වැතිර සිටියේ තරුණියකි.