ටොම් සෝයර් පොත කියවා නැත්නම් මය ගැන නොදන්නවා ඇත. එහෙත් ඊට කමක් නැත. එම පොත ලියන ලද්දේ මාක් වන් මහතා විසිනි. එහි සමහර කරුණු ටිකක් වැඩි පර දක්වා ඇතත්, ඔහු එහි ලියා ඇති දේ බොහෝ දුරට සත්‍යය එය එතරව දෙයක් නොවේ. කවුරුත් යම් යම් අවස්ථාවල සැහෙන්න බොරු සියකි. ටොම් හදා වඩා ගත් ආන්ට පොලි, ඇගේ දුව මෙරි සහ මට රැකවරණය දීමට ඉදිරිපත් වූ විසෝ වප්ලස් නම් බොරු කියන එකක් නැත. ඒ තුන් දෙනා ගැන ද එම පොතේ සදහන් වේ. එම පොතේ කතාව අවසන් වන්නේ මෙසේ ය. ටොම් සහ මම කොරුන් ගුහාවේ සඟවා තිබූ සල්ලි සොයා ගතිමු. අපි එයින් පොහොසත් වීමු. අප දෙදෙනාට ඩොලර් හය දාහ බැගින් ලැබිණ සියල්ලම රත්රන් කාසිය. එය මාර සල්ලි ගොඩකි. නැවර විනිසුරු එම සල්ලි බාර ගෙන සියයට හයේ පොලියට අප වෙනුවෙන් තැන්පත් කෙළේය. එයින් අපට දිනපතා වියදමට ඩොලරය බැගින් ලැබිණ. එය ඕනෑවටත් වැඩිය. විඩෝ ඩග්ලස් මා පුතකු මෙන් හදා වඩා ගැනීමට බාර ගත්තාය. ඇයට ඕනෑ වුයේ මා ශිෂ්ටාචාර භාවයට පත් කිරීමටය. එහෙත් මට එය වධයක් විය. එම තැන්පත් ශාන්ත දාන්ත විධිමත් ජිවිතය විනෝදයෙන් තොර වුයේය. මගේ සිතට එම ජීවිතය ඇල්ලුවේ නැත. බැරිම තැන මම ඇගේ නිවසින් පැන්නෙමි. මම යළිත් මට පුරුදු පරණ වැරහැලි ඇද අගු – පිල් මත ලගින්නට පටන් ගත්තෙමි. එය තෘප්තිමත් ජීවනයකි. එය නිදහස් ජිවිතයකි. එහෙත් මා සැඟවී උන් තැන සොයා ආ ටොම් සෝයර් තමා සොර කල්ලියක් සාදන බවත්, මා ආපසු විඩෝ ඩග්ලස් ළඟට ගොස් වැදගත් පුද්ගලයකු වුවොත් පමණක් එම සොර කල්ලියට බඳවා ගන්නා බවත් පැවසිය. ඉතින් මම ආපසු විඩෝ ඩග්ලස් ළඟට ආවෙමි.